Zaterdag

Zaterdag is echt mijn lievelingsdag. De eerste vrije dag na een drukke week. Op zaterdag kun je uitslapen, de hele dag in je pyjama rondwandelen of gewoon even lekker gaan winkelen. Op zaterdag kan eigenlijk alles. In tegenstelling tot zondag. Op zondag zijn de meeste winkels hier dicht en ben je eigenlijk gebonden aan de woonboulevard. Op zondag vinden de meeste verplichtingen plaats, zoals familiebezoekjes. Niet dat ik die familiebezoekjes niet leuk vind, ik houd gewoon niet zo van verplichtingen. Lees verder “Zaterdag”

The Kooks

Een band waar ik al een aantal jaar groot fan van ben. Toen ik 15 jaar was ben ik de liedjes van deze Briste Indierockband tegengekomen op Youtube en sindsdien ben ik nooit meer gestopt met luisteren. Ze hebben door de jaren heen een aantal nieuwe albums uitgebracht en deze hebben me tot nu toe nog geen enkele keer teleurgesteld. Niet gek dus dat ik al heel lang een keer een concert van deze band wilde bijwonen. Het kwam er alleen nooit van. Tot Pinkpop 2014. Lees verder “The Kooks”

Ode aan de winter

Ook al kunnen we dit jaar, opnieuw, niet spreken van een échte winter, toch vind ik het nog steeds een heel fijn seizoen. Vroeg donker, lekker de kaarsjes aan en met een dikke trui voor de verwarming. Hoeveel ik ook houd van de warmte van de zon, de sfeer die de winter teweegbrengt is heerlijk en onvervangbaar. Als kers op de taart gaf deze winter ons ook nog eens een aantal keer sneeuw. Wat was het mooi wit allemaal! Heerlijk, die winterse sfeer. Lees verder “Ode aan de winter”

Mijn bril

Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel blij dat ‘ie er is. Hij is zelfs een klein beetje mijn redder in nood. Wanneer ik weer eens achteraan zit in de klas, maakt hij alles een stuk duidelijker. Wanneer ik ‘s ochtends in het donker op de fiets zit, zorgt hij ervoor dat ik niet tegen de stoeprand bots. Zonder hem zet ik heel wat verkeerde stappen en is het diepte zien ook niet optimaal. In de auto mis ik hem het meest, wanneer ik hem weer eens in mijn schooltas heb laten zitten. Mijn inschattingsvermogen is dan opeens een stuk slechter en die regendruppels hebben een veel groter effect op mijn zicht. En wanneer ik dan ‘s avonds na het douchen op de bank zit en opeens zeurende hoofdpijn krijg, weet ik meteen wat er mis is. Ik ben ‘m vergeten, hij ligt nog op mijn bureau. Dan snel ik naar boven en vrij snel trekt hij alles weer recht. Zonder wordt het allemaal een stuk lastiger en dat maakt me af en toe best bang. Afhankelijk van een bril, wie had dat ooit gedacht. Lees verder “Mijn bril”

Mijn liefde voor chocolade

Ik kan niet met chocolade, maar ook niet zonder. In principe kan ik natuurlijk wel leven met chocolade, maar wanneer ik het dan weer omarm ga ik vaak ook meteen all the way. En dat is dan ook weer niet goed wordt gezegd. Dus dan verban ik het liever volledig, aangezien ‘met mate’ niet werkt bij mij. Vrij snel na dat besluit krijg ik al afkickverschijnselen. Ik denk de hele dag aan niets anders, kom het overal tegen en wanneer ik in de supermarkt langs als die prachtig gekleurde repen loop, loopt het water me in de mond. Daarnaast ben ik ook nog eens niet te genieten. Wanneer ik bezig ben met mijn chocolade-detox wil je mij niet tegenkomen. En ook al weet ik dat een detox betekent dat ik er vanaf moet blijven, toch schreeuw ik de hele dag om chocolade. En dan komt het wel eens voor dat mijn vriend gewoon naar de supermarkt gaat, een reep koopt en ik hem opeet. Mijn suikerspiegel stijgt, de onrust wordt minder en mijn schuldgevoel steeds groter. Lees verder “Mijn liefde voor chocolade”

Het nieuws

Vroeger wilde ik er niets van weten, maar tegenwoordig kan ik er niet meer omheen. Hoe graag ik dit af en toe ook zou willen, het is overal. In de krant, op de televisie, op het internet en in de app store. Je kan je ogen sluiten en je vingers in je oren stoppen, maar het bereikt je toch. Je kan je onder een steen verschuilen, maar zelfs dat beschermt je niet voldoende. Niets is tegenwoordig zo aanwezig en teleurstellend tegelijkertijd als het nieuws. Lees verder “Het nieuws”

Nieuwe schoenen

Heerlijk. Dat gevoel wat ik heb wanneer ik net nieuwe schoenen heb gekocht. En ik kan je ook zeggen dat dat gevoel niet afhankelijk is van het aantal schoenen dat je koopt. Je zou zeggen dat dat gevoel meer aanwezig is als je maar één keer in de paar maanden nieuwe schoenen koopt, maar dat is niet zo dat kan ik je beloven. Mijn schoenenverslaving is eigenlijk al eeuwenoud. Niet letterlijk natuurlijk, maar zolang als ik me kan herinneren ben ik al verslaafd aan schoenen. Je kunt gewoon zoveel met schoenen. Een mooie broek is leuk, maar in mijn ogen maken schoenen de outfit af.  Inmiddels is de linkerkant van mijn kamer overgenomen door heel veel geliefde paartjes en heb ik aan drie schoenenkasten al een hele tijd niet meer genoeg. Ik heb wel eens geprobeerd om mijn verslaving een halt toe te roepen en ik had tot twee maanden terug ook echt het gevoel dat ik nu voor elke outfit wel een passend paar schoenen had. Toch ging het weer mis. Lees verder “Nieuwe schoenen”

Out in the open!

Hoi lieve bezoeker,

Nou, daar is ‘ie dan: de allereerste post! Na lang wikken en wegen en vooral heel veel twijfelen, is mijn eigen plekje op het web dan toch een feit. Meerdere keren heb ik op het moment gestaan om een blog te starten, maar de twijfels wonnen het uiteindelijk toch weer. Tot 31 december 2014, waarop ik besloot dat ‘Joyed.nl’ dan maar eens het goede voornemen moest worden waar ik me (voor het eerst in jaren) wel aan zou gaan houden. En spijt heb ik er tot nu toe niet van gehad. Door het nu gewoon echt eens te doen, is het terugkrabbelen een stuk moeilijker geworden en zit ik nu dus gewoon mijn eerste, echte post te schrijven. Hoe tof is dat?! Lees verder “Out in the open!”